Stein

Stein is een van de oudst bewoonde plaatsen van Nederland. Vanaf het stenen tijdperk heeft de strook langs de Maas een vaste bewoning gekend. In dit gebied van het huidige Stein en Elsloo lag een grote nederzetting van de Bandkeramiekers, genoemd naar de versiering op het gevonden aardewerk van deze bewoners. Deze leefden hier ca 5300 v Chr en zijn de eerste landbouwersvolk van het huidige Nederland en Belgie.  Later kwamen opeevolgende volkeren naar Stein en uiteindelijk de Romeinen, waarvan sporen bij de aanleg van het Julianakanaal zijn gevonden. De Franken tenslotte legden de basis voor het middeleeuwse Stein, waaruit de huidige oude kern is ontstaan.

Kasteel Stein
De geschreven geschiedenis van Stein begint bij de aanvang van de dertiende eeuw. Toen was Stein al een Heerlijkheid, dat in het zuiden en het zuidwesten begrensd werd door de Heerlijkheid Elsloo en in het noorden door de Vrijheid Urmond. De westelijke grens werd gevormd door de Maasdijk, terwijl aan de oostzijde de Graetheide lag. De stamvader van de Steinse Heren was Herman van Elsloo.
Het kasteel van de Heren van Stein is nog steeds een imposante ruïne die  verscholen ligt in het kasteelpark. De heren van Stein hadden eerst een versterkt huis. Het oude kasteel is waarschijnlijk circa 1300 gebouwd. Het latere kasteel, een typische heuvelburcht, was dus het woonverblijf van de Heren van Stein. De voorste begrenzing van het slot waren een rechthoekige poorttoren met rechts daarvan een voorburcht met dienstgebouwen. Deze voorburcht diende in tijden van oorlog of onrust als wijkplaats voor de bevolking en als legerplaats voor het garnizoen. 
De inwoners van Stein staan bekend om hun standvastig karakter. Zij legden zich ook niet zonder meer neer bij beslissingen van hun Heren. In 1777 kwam het zelfs tot een openlijk uitbarsting, compleet met een schietpartij en een bestorming van het kasteel door de bevolking.  Een unicum in een tijd dat men voor stelen van een brood werd gehangen.

Het dorp Stein
De eigenlijke dorpskern met kerk en verspreide boerderijen had in zijn grondvorm het karakter van een zwerm- of verzameldorp. Dit vanwege de geconcentreerde groepering van de woningen zonder herkenbaar verband. Smalle en langgerekte straten met aaneengesloten bebouwing met hier omheen de weilanden en het akkerland bepaalden het beeld van Stein. Buiten de dorpskern waren er verder de gehuchten Keerend, Kleine Meers en Veldschuur.

Brikkenbakkers
Rond 1870 ontstond een trek naar het naburige Rijnland van Steindenaren, die daar gingen werken als brikkenbakkers. Dit had tot gevolg dat vanaf het voorjaar tot diep in de zomer vele Steindenaren met hun families van huis waren Deze trek bleef bestaan tot aan de Eerste Wereldoorlog in 1914. De grenzen werden gesloten. Door de opkomende mijnindustrie in Limburg kwam er dichtbij volop werk; ook voor de Steindenaren. 

Activiteiten

Geen activiteiten gepland.

Laatste nieuws

Er zijn geen nieuwsitems beschikbaar.